குறளமுது

அன்புற்று அமர்ந்த வழக்கென்ப வையகத்து
இன்புற்றார் எய்தும் சிறப்பு.

உலகில் இன்புற்று வாழ்கின்றவர்க்கு வாய்க்கும் சிறப்பு,
அவர் அன்புள்ளம் கொண்டவராக விளங்குவதன்

பயனே என்று கூறலாம்